|
||
Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1406 Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1406 Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1655 Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1656 ATATÜRK'ü A?Latan oLay
Y?l 1922. 14 Ocak gece yar?s?. Mustafa Kemalin özel treni Eski?ehire do?ru gidiyor. Bu yolculuk bir kamuoyu yolculu?u olacak ve Gazi, sava? sonras? Anadolusunda baz? ?ehirlerin nabz?n? yoklaya yoklaya ?zmire gidip annesini görecek. Ve Latifeyi. Ama o gece çok s?k?nt?s? var Mustafa Kemalin ve bir türlü uyku tutturam?yor. Ali Çavu? kompart?man?n kap?s? önünde sigara üstüne sigara içiyor. Kap?ya dayanm?? karanl?  seyreder ken bir yandan da kendi kendine m?r?ldan?p duruyor.Bu i?in bu kadar çabuk oluverece?ini hiç dü?ünmedim. ??te, sonunda ?ifreli telgraf geldi. Zübeyde anam?z? yitirdik. Peki, ne duruyorum. ?çeri girip onu uyand?rmal?y?m. Ama i?e bak, giremiyorum. K?yam?yorum pa?ama. Nas?l derim ki: Anam?z öldü pa?am! diyemem. Onun yüre?i anas? için atar. Hep söyler. Vatan? kurtarmakla anas?n? kurtarmak ayn? anlama gelir onun için. Kap?y? açsam, telgraf? uzatsam, Pa?am sen sa? ol desem Eyvah demez mi? Koca vatan? kurtard?m ama anam? kurtaramad?m demez mi?" Ali Çavu?, anlatt???na göre birden yerinden s?çram??. ?çeriden bir ses geliyor. Mustafa Kemal sesleniyor. Çavu? kompart?man kap?s?n? aç?p selam duruyor: Emret Pa?am. Mustafa Kemal yata?a oturmu? soruyor tela? ile: Ne demeye kap?da bekliyorsun sen? Uyku tutturamad?m da Pa?am Annemden bir haber var m?? Az önce bir telgraf geldi dediler, ?ifreyi çözünce size sunacaklar. Bo?una k?vranma Ali, benden de saklamaya çal??ma. Ben haberi ald?m. Ali Çavu? bir ?ey yokmu? gibi durmaya çal???yor ve merakla soruyor: Ne olan, ne haber ald?n ki pa?am? Hay?r haber in?allah. Mustafa Kemal usul usul anlat?yor. Az önce dalm???m, rüyamda ye?il bir ovada anamla el ele geziniyorduk. Hep oldu?u gibi bana bir?eyler anlat?yordu. Birden bir f?rt?na ç?kt?. Bir sel bast?rd?, anam?z? ald? ***ürdü. Hiçbir ?ey yapamad?m. Hiç, hiç!.. Çavu?u bir titremedir alm??t?. Derken.. Mustafa Kemal emri verdi: Çocuk! Al getir ?u telgraf?, hemen! Ali Çavu? kompart?mandan ç?kar ç?kmaz, çözümü getiren görevliyle kar??la?t?. Ver onu dedi. Pa?am?z bekliyor. Ka??d? ald?, içeri girdi, selam durdu ve: Sen sa?ol pa?am dedi. Millet sa? olsun. Gözünden iri bir damla göz ya?? ak?vermi?ti. Çavu? A?lama pa?am diye yalvard?. Neden? Ben insan de?il miyim? Anam öldü. Ben buna a?lar?m. Ama, Anavatan kurtuldu. Bununla da te selli bulurum. Benim için ikisi bir. ??te ben bunun için: Bulunur kurtaracak baht? kara maderini diye cevap vermedim mi Nam?k Kemale? Birden Mustafa Kemal ile Ali Çavu? birbirlerine sar?ld?lar ve aç?k aç?k, h?çk?r?klarla, içli içli a?l?yorlard? |
||
|
||
teşekkürler.sağolasın 
|
||
|
||
| (imla) ATATÜRK’Ü AĞLATAN OLAY Yıl 1922. 14 Ocak gece yarısı. Mustafa Kemal’in özel treni Eskişehir’e doğru gidiyor. Bu yolculuk bir kamuoyu yolculuğu olacak ve Gazi, savaş sonrası Anadolu’sunda bazı şehirlerin nabzını yoklayacak, İzmir’e gidip annesini görecek. Ve Latifeyi. Ama o gece çok sıkıntısı var Mustafa Kemal’in ve bir türlü uyku tutturamıyor. Ali Çavuş kompartımanın kapısı önünde sigara üstüne sigara içiyor. Kapıya dayanmış karanlığı seyrederken bir yandan da kendi kendine mırıldanıp duruyor. Bu işin bu kadar çabuk oluvereceğini hiç düşünmedim. İşte, sonunda şifreli telgraf geldi. Zübeyde anamızı yitirdik. Peki, ne duruyorum. İçeri girip onu uyandırmalıyım. Ama işe bak, giremiyorum. Kıyamıyorum Paşama. Nasıl derim ki: Anamız öldü Paşam! Diyemem. Onun yüreği anası için atar. Hep söyler. Vatan? Kurtarmakla anasını kurtarmak aynı anlama gelir onun için. Kapıyı açsam, telgrafı uzatsam, Paşam sen sağ ol desem Eyvah demez mi? Koca vatanı kurtardım ama anamı kurtaramadım demez mi?" Ali Çavuş, anlattığına göre birden yerinden sıçramış. İçeriden bir ses geliyor. Mustafa Kemal sesleniyor. Çavuş kompartıman kapısını açıp selam duruyor: Emret Paşam. Mustafa Kemal yatağa oturmuş soruyor telaş ile: Ne demeye kapıda bekliyorsun sen? Uyku tutturamadım da Paşam Annemden bir haber var mı? Az önce bir telgraf geldi dediler, şifreyi çözünce size sunacaklar. Boşuna kıvranma Ali, benden de saklamaya çalışma. Ben haberi aldım. Ali Çavuş bir şey yokmuş gibi durmaya çalışıyor ve merakla soruyor: Ne olan, ne haber aldın ki paşam? Hayır haber inşallah. Mustafa Kemal usul usul anlatıyor. Az önce dalmışım, rüyamda yeşil bir ovada anamla el ele geziniyorduk. Hep olduğu gibi bana bir şeyler anlatıyordu. Birden bir fırtına çıktı. Bir sel bastırdı, anamızı aldı götürdü. Hiçbir şey yapamadım. Hiç, hiç!.. Çavuş’u bir titremedir almıştı. Derken, Mustafa Kemal emri verdi: Çocuk! Al getir şu telgrafı, hemen! Ali Çavuş kompartımandan çıkar çıkmaz, çözümü getiren görevliyle karşılaştı. Ver onu dedi. Paşamız bekliyor. Kâğıdı aldı, içeri girdi, selam durdu ve: Sen sağ ol paşam dedi. Millet sağ olsun. Gözünden iri bir damla göz yaş akıvermişti. Çavuş Ağlama paşam diye yalvardı. Neden? Ben insan değil miyim? Anam öldü. Ben buna ağlarım. Ama Anavatan kurtuldu. Bununla da teselli bulurum. Benim için ikisi bir. İşte ben bunun için: Bulunur kurtaracak baht? kara maderini diye cevap vermedim mi Namık Kemal’e? Birden Mustafa Kemal ile Ali Çavuş birbirlerine sarıldılar ve açık açık, hıçkırıklarla, içli içli ağlıyorlardı. |
||
|
||
paylaşım için çok teşekkürler...bir kez daha etkilendim daha önceden biliyordum bunu 
|
||
|
||
| ah paşam ah.. | ||