|
||
Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1406 Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1406 Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1655 Notice: Undefined index: no_view_links in /home/jeogenc/public_html/forum/Sources/Subs.php on line 1656 Nefreti aşmanın tek yolu var: Affetmek...
Başkalarını affettiğimizde biz özgürlesiriz. Nefret yaşamdan zevk almamızı insanların güzel yanlarını görmemizi engeller. Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı. Nefret dolu bir yaşam mutsuz bir yaşamdır. Affetmek insanı derinleştirir. Affetmek için insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır hissetmesi gerekir. Çünkü affetmek bir seçimdir. Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir. Affetmek bir süreçtir. Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür. Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur. Diğer insanın da sizi affetmesini değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin. Affetmek bir seçimdir. Amacı sizin rahatlamanızdır sizin özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir farklılık yaratmayacaktır. O acılar sizin acılarınız. Affetmek kolay değildir. Fakat özgürleşmek için gereklidir. Çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır. Oysa affetmek geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak yaşamımızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir. Affetmek o kişiyi sevmek değil. Affetmek o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil. Affetmek o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil. Affetmek o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil. Affetmek o kişiyi kucaklamak değil. Affetmek o kişiyi suçsuz bulmak değil. Affetmek o kişiyi haklı bulmak değil. Affetmek o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil. Affetmek kırgınlığın küskünlüğün nefretin hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır. Affetmek artık acıyı hissetmemektir. Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir. "Duygusal unutma" affetmenin diğer adıdır. |
||
|
||
| Affetmek çok koLay bişey değiLdir.. Bazen kendine yedirememek hazmedememek affedememek oLabilir.. Ama evet affedince insan özgürLeşir.. Ve affetmeyen insanın üstünde hep bir yük oLur kendisi hakLı oLsa bile.. BazıLarı da ne olursa oLsun bu yükLe yaşamaya razı oLur.. Biri bana nefret en koLayıdır zor oLan ise affedip bu zoru başarmaktır demişti.. Sanırım insan bazen bu zorLuğu aLmaya cesaret edemeyebiliyor.. |
||
|
||
Ustaca Sevmek adında bir kitapta'da buna benzer bir yazı vardı.Ordan mı alıntı yaptınız?
|
||
|
||
Affetmek;affedeceğin kişinin yaptığı hata,yanlışa göre değişir bana göre.Benim için çok büyük bir yanlışsa yaptığı 10 kere düşünürüm affetmeyi.Kendi içimde tarttıktan sonra olayları ona göre bir karar veririm.Bilmiyorumda bu zamanda hele hele affetmek gerçekten çok büyük birşey 
|
||
|
||
eskiden hep affederdim, sonra içimde bir pişmanlık olurdu şuan ufak bir hata yapanı bile affetmiyorum, eskidende mutlu değildim şuan da değilim ama en azından pişman değilim  NEFRETE SEVGİDEN DAHA ÇOK GÜVENİRİM DEDİ ŞEYTAN ÇÜNKÜ NEFRETİN SAHNESİ YOK
|
||