maske

Baştan söyleyeyim bunu okumak zorunda değilsiniz. Hatta size tavsiyem okumayın. Yoksa insanlara karşı bakış açınız değişebilir. Hastalık gibidir. Bazıları takmayabilir, çünkü halinden memnundur. Çevresi vardır ve herkes de görmek istediği sahte ifadeyi bulmuştur. Bazılarına da bağımlılık yapabilir. Bunlar beni anlayanlardır…
Ben bu hastalıktan kurtulamadım. Kurtulmayı denedim. Bir süre insanlardan uzaklaştım.. Uzaklaşmaktan kastım insanlardan birden uzaklaşmak değil, insanlarla az diyalog kurmak ve kabuğuna çekilmek diyelim. Olmadı. Ters tepti. bana küsmeye başladılar. En yakın arkadaşım bile.. Gerçekten ters tepti. Bu sefer o maskeyi ben takmak zorunda kaldım.

Hani İnsanların yüzlerine baktığınızda, yüzlerine yapıştırdıkları o sahte gülüş, size değer verdiği için gülümsediğini sandığınız insanlar… Hepsi birer maske… Yanınızdan gittiklerinde yüzlerinde ki ifadeyi göremiyorsunuz çünkü geçip gidiyorlar… hiç sizde arkanıza dönüp yürüşlerine dikkat etiniz mi? Yüzlerini göremezseniz de hiç el haraketlerine , yürüme hızlarına baktınız mı? Ben dikkat ettim. Hatta yüzlerini bile gördüm. arkada gözün mü var demeyin. Merdivenlerden çıkarken çapraz olarak gördüm yüzlerini. Hemen eskiye dönüyorlar. Hiçbir şey olmamış gibi hayata devam hesabı… bu insanlardan korkuyorum , daha çok maskelerinden…

Gerçek gülümseme geçip gittiklerinde hala yüzlerinde o ifadeyi bulmak değil midir? Böyle birini görmediğim daha . hatta daha yanımdan tam gitmeden hemen yüz ifadesi eskiye dönenler bile gördüm .
Hep yüzden bahsettik değil mi? Sıkıldınız tamam konuyu değiştiriyorum.

Hiç tanımadığız birine derdinizi anlattınız mı ? ya da kimseye söyleyemediğiniz düşünceleri ? denemelisiniz. delice gelebilir ama işe yarıyor . rahatlamak açısından yani. Ben bunu denedim .. :

Konuştuğum insan bir fotoğraf sanatçısıydı . tanınan bir fotoğraf sanatçısı. Böyle kendi halinde yaşayan, evim yok jipim yok ama dergim var diyen biri . hayatı görmüş yaşamış ve hayatın tadını çıkarmaya bakan tiplerden. Benim ifademle çikolata tadında bi insan … yaşlı biri değil . teorik olarak orta yaşlı sayılır ama bence bu beden yaşından ibaret… ruh yaşı 18 . gerçekten içinden geldiği gibi konuşan biri. Aslında ben bunu onunla konuştuktan sonra anladım. Hatta maske kavramını onda keşvettim . yanlış anlaşılmasın . gerçek insanı onda gördüm diyebiliriz. Ona içimde sıkışıp kalmış düşüncelerimi paylaştım . oda yorumlar yaptı. Çok rahatladığımı söylemeliyim. Beni şaşırtmıştı. bi zaman sonra bu insanı babam gibi görmeye başladım . hatta bunu ona söyledim . söylediğimin ona saçma geleceğini düşündüm ama o yine beni şaşırttı ve mantıklı olduğunu söyledi. Ama ona baba diyemedim. Demek istedim ama o sadece gülümsedi . rahatlamam için bu bile yeterdi inanın . onda gerçek insanı görmü
ştüm bir kere . artık çevremdeki insanlar nasıl desem yapay gelmeye başladı. Maskeli yüzler…
Demek istediğim her şeyinizi çok yakın arkadşınıza anlatamazsınız . çünkü size objektif davranamazlar. Sizi üzmek istemezler değil mi? Bu yüzden derdinizi anlattığınızda sizi avutmaya çalışırlar ya da size hep bardağın dolu kısmını gösterirler . çünkü onların çözüm anlayışı budur. Ama o adam olaylara gayet tarafsız baktı. Belki rahatlamamın sebebi hem beni tanımadığından , hem de benim olaylara karşı verdiğim tepkileri bilmediğindendi. Belki de benim içimi dökmem açısından doğru kişiydi. Beni avutmadı. Konuşurken doğru sözcükleri seçmedi . tamamıyla maskeden arındırılmıştı. Ben de bu yüzden olduğum gibi davrandım olduğum gibi tepkiler verdim . sonuç hem pozitif hem negatif.
Pozitif olan artık insanları seçebiliyorum : maske taşıyanlar, olduğu gibi davrananlar
Negatif olansa : çevremdeki çoğu insanların maskesinden nefret etmem ve gözümün içine baka baka maskeleriyle konuşmaları…

shake it out

emotional322

prencesofrock