Sonraki sayfa »

[sterlicya]

Nefreti aşmanın tek yolu var: Affetmek...
Başkalarını affettiğimizde biz özgürlesiriz.

Nefret yaşamdan zevk almamızı insanların güzel yanlarını görmemizi
engeller. Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt kötülükleri
görmek bir süre sonra şüphe depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar
insanı.

Nefret dolu bir yaşam mutsuz bir yaşamdır. Affetmek insanı
derinleştirir.

Affetmek için insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır
hissetmesi gerekir. Çünkü affetmek bir seçimdir.

Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir. Affetmek bir
süreçtir.

Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür.

Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu
affetme yoktur. Diğer insanın da sizi affetmesini değişmesini veya
sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin.

Affetmek bir seçimdir. Amacı sizin rahatlamanızdır sizin
özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş
olması sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir
farklılık yaratmayacaktır. O acılar sizin acılarınız.

Affetmek kolay değildir. Fakat özgürleşmek için gereklidir. Çoğu
insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu
anlamına geleceğini sanır.

Oysa affetmek geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak
yaşamımızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir.

Affetmek o kişiyi sevmek değil.
Affetmek o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil.
Affetmek o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil.
Affetmek o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil.
Affetmek o kişiyi kucaklamak değil.
Affetmek o kişiyi suçsuz bulmak değil.
Affetmek o kişiyi haklı bulmak değil.
Affetmek o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba
göstermemek değil.

Affetmek kırgınlığın küskünlüğün nefretin hapishanesinden özgürlüğe
kavuşmaktır.

Affetmek artık acıyı hissetmemektir. Yapılanları zihinsel olarak
unutmak zaten mümkün değildir.

"Duygusal unutma" affetmenin diğer adıdır.

[sterlicya]

sterlicya

[RocKunzeL]

Affetmek çok koLay bişey değiLdir.. Bazen kendine yedirememek hazmedememek affedememek oLabilir..
Ama evet affedince insan özgürLeşir.. Ve affetmeyen insanın üstünde hep bir yük oLur kendisi hakLı oLsa bile..
BazıLarı da ne olursa oLsun bu yükLe yaşamaya razı oLur..
Biri bana nefret en koLayıdır zor oLan ise affedip bu zoru başarmaktır demişti..
Sanırım insan bazen bu zorLuğu aLmaya cesaret edemeyebiliyor..

[RocKunzeL]

RocKunzeL

[Wesir]

Ustaca Sevmek adında bir kitapta'da buna benzer bir yazı vardı.Ordan mı alıntı yaptınız?

[Wesir]

Wesir

[melancholic]

Affetmek;affedeceğin kişinin yaptığı hata,yanlışa göre değişir bana göre.Benim için çok büyük bir yanlışsa yaptığı 10 kere düşünürüm affetmeyi.Kendi içimde tarttıktan sonra olayları ona göre bir karar veririm.Bilmiyorumda bu zamanda hele hele affetmek gerçekten çok büyük birşey  

[melancholic]

melancholic

[mantuss]

eskiden hep affederdim, sonra içimde bir pişmanlık olurdu şuan ufak bir hata yapanı bile affetmiyorum, eskidende mutlu değildim şuan da değilim ama en azından pişman değilim    NEFRETE SEVGİDEN DAHA ÇOK GÜVENİRİM DEDİ ŞEYTAN ÇÜNKÜ NEFRETİN SAHNESİ YOK

[mantuss]

mantuss

GoogleTagged: affetmek