Ölü Hayal Tacirleri

- Ölü hayal tacirleri -

Güneş ufukta ağır ağır yükselirken genç adam artık aşina olduğu sahneyi izliyordu.Güneş doğacak ve artık ne zamandan beri yaptığını bile hatırlamadığı işine başlayacaktı.Genç adam Aslında gerçek ışıktan nefret ederdi ki bunu güneş tamamıyla kendini gösterdiğinde suratının aldığı ifade den net bir şekilde anlamak mümkündü. Genç adam ağır hareketlerle oturduğu yamaçtan kalkıp biraz ilerde darmadağın bir halde yatan arkadaşının yanına gidip onu uyandırma çabasına büründü.
Jul yen anlaşmayı yaptığından beri Karl la beraberlerdi. Aynı kıyafetlerin dışında aslında çok farklı karakterlere sahiptiler. Julyen daha ağır baslı olayları ince eleyip sık dokuyan bir yapıya sahipken Karl ise havari düşünmeden içgüdüleriyle hareket etmeyi seven bir adamdı. Karl a göre ole olmalıydılar onlar avcıydı sonuçta avcılar içgüdüleriyle hareket etmeliydiler.
Güneş iyice tepeye çıkmıştı. İş vakti geldi diye atıldı Karl kalabalığın içine. Jul yense onun yarım yaptığı gözden kaçırdığı işleri temizliyordu arkasından. Karl avlanırken bu olaydan aldığı haz Jul yenin midesini bulandırıyordu. Sonuçta insanların hayallerini cali yolardı. Küçük bir kızın hayalindeki yakışıklı sevgilisini bir gencin son model arabasını bir kadınınsa çocuğunun iyileşme ümidini büyük bir zevkle karanlıktan çekip aldı Karl. Elleri bu işi yaprakken sanki vahşi bir hayvanin peçesi gibi insanların gölgesini içine sokuyor parçalıyor ve çekip alıyordu hayallerini onlardan. İnsanlar ise artık çoktan unuttukları vazgeçtikleri anılarından haberdar bile olmuyorlardı ya da en azından öle zannediyorlardı. Ölü hayal tacirleri derlerdi onlara anlaşmayı yaptıkları kişiler. İnsanların çoktan unuttukları zamanlarda, artık hayallerini besleyecek umutlar kalmadıklarında, çoğu zamanda keyfiyen koparır alırlardı onların hayallerini. Ve bunu yapmanın iki yolu vardı; ya her şeyi parçalayıp yakıp yıkıp alacaklardı ya da bir doktor gibi en ufak iz bırakmadan çaldıkları şeyi insanların istercesine vermesini sağlayacaklardı.
Torbasını iyice doldurduğunu düşünen Jul yen artık batmakta olan güneşe dönerek arkadaşına vaktin geldiğini bildirdi. İkisi de bugün çok yorulmuşlardı. Her zamanki gibi Karl son saniye işini özensiz bir şekilde yaptı ve yarım bıraktığı parçaları etrafa dağılan umutlar toplamak Jul yene dutsu. ‘’tanrım bu sefer iyice dağıtmışın Karl’’ diye iç geçirdi Jul yen. İnsan arada bir binaların gölgesine giriyor kendi gölgesi kayboluyordu ve tekrar çıkana kadar beklemek zorunda kalıyorlardı. Gelisen binalar yüzünden eskisi kadar kolay olmuyordu işleri ve işlerini güneş batana kadar tamamlamak gibi bir zorunlulukları vardı ki en can sıkıcı noktalardan biri de buydu. Çünkü gerçek ışık olmadan hiçbir hayali göremiyorlardı.
Güneş yerini karanlık ve aya teslim edince jul yen rahat bir nefes aldı. Anlaşmanın bitmesine çok az kalmıştı artik sadece 2 yen ve 1 adet kuan gerekliydi. Yenleri toplamak kolaydı jul yen için bunlar 2 torba dolusu hayal ve umuttan ibaretti ama kuanı nasıl bulabileceğini bilmiyordu. Anlaşmada en basından beri 1 kuan gerektiği yazılıydı ama bunu hiçbir insanda bulamamıştı. Karl a da soramıyordu çünkü bu konuda konuşmaları yasaktı ve ikisinden birisi birbirlerine anlaşmanın şartlarından bahsederse baslarına gelecek olan şeyi hayal bile edemiyorlardı. Konuşabildikleri tek konu anlaşmanın karşılığında alacakları ödüllerdi. İkisi de ayni ödülü istemişlerdi sonsuz hayat güç para… Antlaşmadan sonra hayatlarının nasıl olacağı üzerine konuşurlarken teslimatçı geldi ve bu 2 gencin torbalarını alıp geldiği karanlığa geri dondu.
Karl yine teslimatçı gitmeden önce onunla özel olarak konuşmaya çalışmış karşılığında ise tek alabildiği şey sessizlik olmuştu. Bu jul yenin kafasını uzun sureden beri kurcalıyordu karlın bu kadar vurdumduymaz olması. İşini özensiz bir şekilde yapması her teslimat sırasında teslimatçıyla konuşması birkaç sefer saldırdığını bile görmüştü hatta. Git gide kafayı yemeğe başlıyor diye düşündü jul yen. Konuştuğu her neyse çok merak ediyordu. Hatta anlaşmasının bittiğini ama onu serbest bırakmadıklarını bile düşünüyordu artık.
Ertesi sabah iş vaktinin habercisi Gerçek ışık günesin yeniden yerini aldığını izlemek için uyandığında karlın artık yanında olmadığını görünce çok şaşırmıştı. Hemen gerekli yerlere haber verdi ama aldığı cevap karsısında sok olmuştu. Karl antlaşmayı tamamlamıştı ve gitmişti özgürdü artik. İstediğini yapabilirdi. Zincirlerini kırmıştı o vahşi çocuk. Birden kendine esas acı veren gerçeklik güneşin yakıcı sıcaklığıyla beraber vurmuştu yüzüne gece vakti antlaşmayı tamamlamasına imkân yoktu. Nasıl bole bir şey olabilirdi. Hayalleri toplamaktı görevleri ve bu sadece Gerçek ışık sayesinde olabilirdi ancak o zaman görebilirlerdi başkalarının hayallerini. Düşünceler kafasında dolandıkça yaptığı ise yoğunlaşması zorlaşıyor aldığı hayallerin gerisinde git gide daha fazla umut bırakıyordu. Nasıl olurdu bunu nasıl başarmıştı.
Günler haftaları, haftalar ayları, aylar ise yılları sürükledi. Jul yen anlaşmasının bitmesi için gerekli olan kuanı her yerde aramıştı. Yas cinsiyet din dil ırk ayırmadan bütün insanların hayallerinin tadına bakmıştı. Hiçbirinde aradığını bulamıyordu. Bulamicagini kendiside biliyordu bu gün içinde olamazdı toplayacağı her ne ise bunu gece yapmalıydı ama gece bütün uğraşlarına rağmen insanların hayallerine uzanamıyordu güneş olmadan olmuyordu. Özgür olma isteği o kadar artmıştı ki Karl ı her gecen gün daha da fazla kıskanıyordu. Onun neler yaptığını neden ona en ufak bir haber bile vermediğini onun bile yasak olup olmadığını merak ediyordu.
Çok yoğun bir gün daha bittikten sonra Jul yen teslimatçıyla yine kuan hakkında konuştu ve yine cevap yerine derin bir sessizlik aldı. Artık uyuyamıyor özgür olma isteği için için onu tüketiyordu. Bu öle kuvvetli bir istekti ki aklını kaçıracak gibi hissediyordu kendini. O gün çok yorgun hissediyordu artik kendini histerik bir şekilde bir sokak lambasının altına geçti ve cebinden çıkardığı sigarasını yaktı. Tam derin bir nefes çekmişti ki ciğerlerini yakan dumandan çok daha acı beynini kavuran gerçekliği görmüştü. Bir anda dudaklarında sigara gördüklerinin verdiği acıyla bedeni kitlenmiş hareket edemeden öylece gölgesine baka kalmıştı. İste aradaki kuan ordaydı ve kendi hayalini görmesi için Gerçek ışığa gerek yoktu.

Ddarkwing

nur93nur

Ddarkwing