Artık Gel
Sabah kalktım kahvaltı yok
Vapur kaçmış telaşım yok
Simit attım martılar tok
Çünkü sen yoksun
Okullarda ders başlamış
Trafikte uçak kaçmış
Görüşmeler gecikmeli
Çünkü sen yoksun
Akşam oldu boş bir oda
Ben aynı yerdeyim hala
Durdu diyorlar zamana
Çünkü sen yoksun
Gün dün oldu gel yarına
Bizim Değil
Bilmek ister misin, ne kadar yorulduk
Her gün vardıkça sonumuz saçmaya?
Biraz daha dur, ve dur, içindekiyle dostsun ah
Bölünmesin biraz
Yalnızız, yalnızlıktan korktuk
Sürme yüzünü, kalmasın sonunda
Herşeyini aldın,
Kimsesiz garip bir külkedisi tam karşında somurtmuş
Sor, garip, kimin bu sokaklar, etraftaki dönme dolaplar
Nerdeysen çık
Gömsek, çıkar bu hep unuttuğun kaygı
Boşken bu ev, solurken, uyurken, devinirken
Biraz daha dur, ve dur, içindekiyle dostsun ah
Bölünmesin biraz zaman,
Yalnızız, yalnızlıktan korktuk,
Sor, garip, kimin bu sokaklar, etraftaki dönme dolaplar
Nerdeysen çık...
Boşverenzi
Son kez kalktım, geç, yatağımdan
Gece sermiş işini çizik suratıma
Sen keyiflendin, nerdesin bugün?
Ağla haline, kaçmış tüm fethinden
Bir defa şansım olsa döner miydim şeker zamanıma?
Görüsün elbet, hayat geçermiş,
Başkaldırdığın güçler kendinmiş
Biter tabii, okullar da biter ya
Adam olur bu çocuk, artık farkında...
Yaklaşık tam yıllar doldurdum
Göründü zevkler, şaşırmış oldum
Bu renkli oyun sonsuz kalır ya
Şimdi nerde o güvenli alan?
Bir defa şansım olsa döner miydim şeker zamanıma?
Görürsün elbet, hayat geçermiş,
Başkaldırdığın güçler kendinmiş
Biter tabii, okullar da biter ya
Adam olur bu çocuk, artık farkında...
Elif
Ah sen küçük elif,
Hep kaybeden oldun,
Sen vardın sonunda.
Hem de her seferde
Acılar kadını olmak öğretildi;
Sen yaptın doğruyu,
Sanki varmış gibi...
Unut hiç bir film yok
Hayatını çeken:
Bir sen ve daha sen,
Seni gözetleyen
Aradığın ikiz çıkmaz, boş, karşına
Biz nefes almayız hayal dünyanda
Evet hayat garip, daha ötesi yok
Sen sade yaşarsın, garip kurmacandır
Unut hiç bir film yok
Hayatını çeken:
Bir sen ve daha sen,
Seni gozetleyen
Sendin kacardin ve hep yakalandin
Kır bu kez olsun, insanlık kalmasın
Bu kent senin değil, zaten hep burdaydı
Yalnızlar şehri diye bir şey olmaz...
Küçük Prens
Taze durmayı unuttuğum şu şubat gününde ben nasıl naif olsam
Söyledim pek ince işlerim ben; sen bakar, dalar, konuşur ve şahlanırsın
Birden susturdum tüm dünyayı sen konuş diye, nasıl sağırsın kendine
İlk defa toslayınca bir incelik abidesine yarattın yenisini
Bildiğim tüm küçük hayatlar yıkık ya, sen onarma istemem
Sevdiğin bu gözler sessizse, inan çok çok uzakta gerçeğim
Koş dur, büyülü renklerin arasında bu gezegenin
Herşeye sahipsin
Emin ol bu içtenlik senin ben zaten yaşarken bambaşka bir alemde
Bildiğim tüm küçük hayatlar yıkık ya, sen onarma istemem
Sevdiğin bu gözler sessizse, inan çok çok uzakta gerçeğim
Sen küçük prensim, varlığınla fethettin mi sandın garip dünyamı
Boşa saydın bak, bunca beden zaferde benimle yıllar sonra
Öteki
Elinde susan kelebekler hani
Kör yumak hayat, sen de pasifsin
Ne sözcük bakış araç kimse yok
Tanımlanmadın yazık hep gereksiz
Giden hiç ama hep düşlenen
Giderken bıraktığın sayfada
Yumuşak izler yok yaşam böyle
Ötekinin adı yok tertemiz
Geriden yaşam kaybolmuş
Kararmış kent örtüsü
Kent örtüsü
Seninle
Gökyüzü parıldasa oynar mıydın bilinerek belirerek delirerek gökyüzünde?
Seninle başlayıp, seninle bitirdiğim günün hatırına tekrar gülelim mi?
Gözlerinle gördüğün, ellerini sürdüğün benim, benim seninle yitirdiğim?
Gösterir ki neler var ki neler var ki içinde tuttuğun küçük dünyamda?
Dünden kalmışsın farkındayım
Boşver çoktan inmiş bitiş bayrağı
Yaslan geri başlat yine
Zaman yok ki yalandı, bizden uzaktı
Bilsen nelere kadir insan
Biz seninle neden bilmem bugün yeniden uyuştuk ( buluştuk )
Sakladığın yüz inanmadı o an yine de benim oldu
Bir yanımda üzünce o unuttuğun o insanları
Sesleri duyan yüzüm yok hiç uzak dolaşma
Son
İltifat etmek istedim yıkıp gittiklerin için
Güzel olan her şey zararlı
Yavaş yavaş açıkla her şeyi
Savaşmadan nasıl kaybettiğini
Bakışın gözlerimi acıttı
Uzun zamanlardan sonra
Konuşak bir şey bulmak çok zor
Sana söyledim unutmuşuz çoktan olanları
Boşverdiğin bir sen bu komik olmalı
Söylesem Olmaz [Bak Zaman Doldu]
Bak zaman doldu
Anlatıyorum
Yükseldim fütursuzca
Gözlerim kızgın
Mutlu ve ezik
Sonsuz hayalde
Söylesem olmaz
Sessiz kalma
Konuşmak güzel ya
Ahh, bu da kalbim
Yarattı deveyi
Dehşet içinde
Temiz
Bir sabah uyandım
Gökyüzü masmavi ve kuşlar
Sonra kalktım hafif bir kahvaltı
Yollarda çoktan dolmuş
Okul yolu çiçek dolu
Bahardan hangi ay?
Sonra birden heryer karardı
Güneşimi almaz olmuştum
Baktım yukarıda uçak var
On tonluk bombalarla
Kentin etrafındalar
Özgürlük için
Demokrasi için
Haklarımız için
Kuşatıldım
Bak kardeşim yanımda insan var
Bak kardeşim yanımda insan var
Kurtarsana beni
Bir sabah uyandım
Gökyüzü masmavi ve kuşlar
