yalnızlık saf bir sevgiyi arama tutkumdu benim..!

birden çok kişilik, hepsi sende bütünleşirdi
biri sevdi diğeri nefret etti öbürüde umursamadı...
Şimdi hepsi okadar tutarsızki, hangisi olmalıyım, seçemiyorum.!
yanımdayken kim olmak istediğimi görürdüm,
uzaktayken kim olmak istemediğimi,
herşey bittiğinde ise aslında ne olduğumu gördüm

Hepsi sende bütünleşirdi kişiliklerim, ama hiçbiri senin tek bir kişiliğinde yer edinemedi;
sevdiğimde kaçtın, korkuttuğumda geldin,
umursamazlığımda ise beni kaybetmek istemedin...
insanların arasında konuşurken yada susarken sen vardın,
tek başına bir köşede umursamaz boş bakışlarımda sen vardın,
hepsinde okadar yalnız hissetmişimki kendimi sen hep ondan vardın,
ben seni tanıdığımda yalnızlıktan korkmaya başladım,
bazen korkmayı bile özlüyorum çünkü sen ondada vardın.

‎"yalnızlığım ve ben seni çok bekledik"
nelerden kaçtım ben; elini uzatıp ağlayan gitme diye yalvaran bir kızdan,
çünkü istediğimi verememişti,
seni seviyorum diyen bir kızdan,
çünkü istediğini veremeyecektim...
sen niye kaçmadın madem duygularının içinde aşk yoktu,
ben niye kaçamadım madem bu aşk karşılıksızdı...?
o zaman anladım hiç kimseyi böyle sevmemişim ben,
yalnızlığın verdiği güvenle bulmuştum senden vazgeçebilme gücünü kendimde,
git dedim sana gitmedin,
nasılda mutlu olmuştum olabilir dediğinde,
nasılda masum ve sevgi dolu bakıyordun o karanlık gökyüzündeki birkaç yıldıza...
nasılda simgeleştirirdim hayalimdeki tüm parçaları senin gözlerinde

bekledim... bekledim... artık gel dedim ama gelmedin
nasılda sarılmışım aylarca o nefret ettiğim duyguya, umuda..!

Dedim en sonunda sevgi elimde tutamıyor seni,
nefretim tutacaksa hiç tutmasın zaten 'korkuyorsun' sadece
gülümsemeni istiyorum ben,
kimle yada ne şekilde olduğu önemli değilmiş,öğrettin bana
kabullenemediğim şey sana özel olduğuna inanıyorum dediğim günden beri
beni görünce hep mutsuz olman,
sana beş kuruş değer vermeyen insanlarla ise mutlu olman..!
Giderken bile seni sevdiğimi söyledim ben
belki biraz nefretle daha çok korkuyla
gidiyordun çünkü tüm kişiliklerimde,
ve sen öyle bir intikam aldınki benden,
bütün değerlerimi kaybettim ben
ve yalnızlık en büyük değerimdi;
yalnızlık saf bir sevgiyi arama tutkumdu benim..!

arapbaci